Францыя і Швейцарыя, Германія і Англія, ЗША і Ізраіль, Расія, роспіс плафона “Гранд-Опера” ў Парыжы, вітражы ў цэрквах Майнца, Цюрыха і Цьюдлі, у сінагозе ў Іерусаліме, мазаічныя пано для Нацыянальнай бібліятэкі ў Чыкага, тысячы палотнаў і графічных работ у музейных і прыватных зборах усіх кантынентаў. Яго творчасць, якая ўвабрала ў сябе самыя розныя культурныя традыцыі – хрысціянскую і іўдзейскую, заходнееўрапейскую і ўсходнеславянскую, нібы адзіны метатэкст, зразумелы жыхару любой краіны свету.
Беларуская культура адкрыла для сябе гэтае імя нанава адносна нядаўна, толькі ў 90-я гг. З ад’ездам мастака за мяжу ў 1922 годзе яго творчасць паступова стала пераходзіць у забыццё. У гэтым факце крыецца, мабыць, адна з прычын малой колькасці яго твораў у беларускіх зборах. Самая багатая калекцыя знаходзіцца ў Музеі Марка Шагала ў Віцебску (больш за 300 эстампаў), створаная шмат у чым дзякуючы шчодрым падарункам як сям’і мастака, так і асобных прыхільнікаў яго мастацтва. У рамках ініцыяванага Белгазпрамбанкам нацыянальнага гісторыка-культуралагічнага праекта толькі ў 2011–2012 гадах былі набыты першыя жывапісныя творы майстра.
