Добрая мелодыя, як і карціна мастака, саткана з тонкіх матэрый, якія нельга ўбачыць, дакрануцца, аднак у ёй такая колеравая палітра, што іншы раз мы спыняемся, забываючы пра ўсё, каб паслухаць музыку. Яна дапаўняе, стварае “пастамент” для песні, дапамагае раскрыць сюжэт ці даць гледачу магчымасць адчуць перажыванні кінагероя, аўтара. Музыка суправаджае нас на працягу ўсяго жыцця.
У савецкія часы быў распаўсюджаны культ імёнаў: нашыя бацькі, бабулі і дзядулі, пачуўшы некалькі акордаў, маглі адразу назваць не толькі выканаўцу песні, але і аўтара музыкі.
Кожны ведае сем нот, але не кожны стварае музыку. Эдуард Ханок аднойчы сказаў: “Легенды – гэта людзі, якія калісьці нешта зрабілі; іх несла творчая хваля таленту, упартасць і працавітасць, а таксама каханне – самае высокае пачуццё, якое ёсць у жыцці чалавека. Яны ішлі за запаветнай марай”. Нізкі паклон нашым класікам, гэтым людзям, чые музычныя творы з’яўляюцца неад’емнай часткай культурнай спадчыны нашай краіны.
